Jan Gotfryd Rösner
Biografia
Jan Gotfryd Rösner, znany również jako Johann Gottfried Roesner, urodził się 21 listopada 1658 roku w Sulechowie. Jego rodzicami byli Tobiasz Rösner, kupiec, i Teodora z Wendtów. Rodzina osiedliła się w Sulechowie po ucieczce przed działaniami wojennymi podczas wojny północnej.
Rösner kształcił się w Gimnazjum Akademickim w Toruniu, gdzie rozpoczął naukę w 1676 roku. Następnie studiował na uniwersytetach w Lipsku i Frankfurcie nad Odrą, gdzie zgłębiał historię i prawo. Był poliglotą, władał językami polskim, niemieckim, francuskim oraz klasycznymi.
Około 1684 roku osiadł w Toruniu, gdzie pracował jako kupiec. W 1687 roku objął stanowisko sekretarza Rady Miejskiej. W 1698 roku został rajcą, a w 1703 roku otrzymał godność burgrabiego królewskiego. W 1706 roku po raz pierwszy został burmistrzem Torunia, urząd ten sprawował sześciokrotnie, ostatnio w 1724 roku.
Rösner był zwolennikiem Augusta II Mocnego, co doprowadziło do konfliktów z lokalnymi władzami. Podczas III wojny północnej samowolnie przekazał kasę miejską wojskom saskim. Toczył również spory z jezuitami.
Najbardziej znany jest z wydarzeń tumultu toruńskiego w 1724 roku. Po zajściach między protestantami a katolikami, Rösner został oskarżony przez jezuitów o zaniedbanie obowiązków. Mimo apeli o ułaskawienie, 16 listopada 1724 roku sąd królewski skazał go na karę śmierci. Wyrok wykonano 7 grudnia tego samego roku na dziedzińcu Ratusza Staromiejskiego. Egzekucja wywołała oburzenie w protestanckiej Europie, gdzie uznano go za męczennika.
Jan Gotfryd Rösner został pochowany w kościele św. Jerzego w Toruniu. Pośmiertnie czczono go w XIX-wiecznej historiografii pruskiej jako bojownika protestantyzmu i niemczyzny.