Jan Gotfryd Rösner

Burmistrz Torunia, kupiec
21.11.1658 07.12.1724 Sulechów

Biografia

Jan Gotfryd Rösner, znany również jako Johann Gottfried Roesner, urodził się 21 listopada 1658 roku w Sulechowie. Jego rodzicami byli Tobiasz Rösner, kupiec, i Teodora z Wendtów. Rodzina osiedliła się w Sulechowie po ucieczce przed działaniami wojennymi podczas wojny północnej.

Rösner kształcił się w Gimnazjum Akademickim w Toruniu, gdzie rozpoczął naukę w 1676 roku. Następnie studiował na uniwersytetach w Lipsku i Frankfurcie nad Odrą, gdzie zgłębiał historię i prawo. Był poliglotą, władał językami polskim, niemieckim, francuskim oraz klasycznymi.

Około 1684 roku osiadł w Toruniu, gdzie pracował jako kupiec. W 1687 roku objął stanowisko sekretarza Rady Miejskiej. W 1698 roku został rajcą, a w 1703 roku otrzymał godność burgrabiego królewskiego. W 1706 roku po raz pierwszy został burmistrzem Torunia, urząd ten sprawował sześciokrotnie, ostatnio w 1724 roku.

Rösner był zwolennikiem Augusta II Mocnego, co doprowadziło do konfliktów z lokalnymi władzami. Podczas III wojny północnej samowolnie przekazał kasę miejską wojskom saskim. Toczył również spory z jezuitami.

Najbardziej znany jest z wydarzeń tumultu toruńskiego w 1724 roku. Po zajściach między protestantami a katolikami, Rösner został oskarżony przez jezuitów o zaniedbanie obowiązków. Mimo apeli o ułaskawienie, 16 listopada 1724 roku sąd królewski skazał go na karę śmierci. Wyrok wykonano 7 grudnia tego samego roku na dziedzińcu Ratusza Staromiejskiego. Egzekucja wywołała oburzenie w protestanckiej Europie, gdzie uznano go za męczennika.

Jan Gotfryd Rösner został pochowany w kościele św. Jerzego w Toruniu. Pośmiertnie czczono go w XIX-wiecznej historiografii pruskiej jako bojownika protestantyzmu i niemczyzny.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Wielokrotny burmistrz Torunia (sześciokrotnie), pełniący urząd po raz ostatni w 1724 roku.
Pełnił funkcję burgrabiego królewskiego w Toruniu aż dwanaście razy.
Jako zwierzchnik oświaty wprowadził Piotra Jaenichena na stanowisko rektora Gimnazjum Akademickiego w 1706 roku.
Autor dysputy 'De remediis subsidiariis…' w Lipsku.
Uhonorowany pośmiertnie pomnikiem w kościele ewangelickim w Toruniu.

Ciekawostki

Był poliglotą, władał językami polskim, niemieckim, francuskim oraz klasycznymi.
Mieszkał w kamienicy przy ul. Chełmińskiej 28 w Toruniu.
Pomimo wyroku śmierci, odrzucił propozycję ucieczki z miasta przed egzekucją.

Udostępnij